AIO: assistent in opleiding

ASSISTENTIEHOND

Een assistentiehond krijg je niet zomaar. Een assistentiehond word je niet zomaar. Dorien vertelt op deze pagina hoe het haar en Gandalf vergaat. Omdat typen een behoorlijke inspanning is, wacht zij op een spraakherkenningsprogramma; Carola springt soms bij.

gandalf in opleiding

Een jaar later
Dorien pakt de training weer op. Het apporteren van voorwerpen gaat steeds beter, en het vergt wel enig doorzettingsvermogen van Gandalf om zijn delicate windhondenneus zover om te laten krullen dat hij er een zware deur mee dicht kan duwen. Maar hij doet het!

Tijdelijke stop
Gandalf is net enkele weken in training wanneer duidelijk wordt waarom Dorien’s moeder de laatste tijd zo moe is. Ze is net jarig geweest en had zo gehoopt nog wat van haar pensioen te kunnen genieten. Maar ze heeft kanker en is niet behandelbaar. Dorien neemt haar in huis en geeft haar alle liefde en zorg, nu het nog kan. Na enkele maanden is haar ziekbed voorbij; Dorien rouwt. 
Gedurende de winter kan ze niet trainen; haar gezondheid staat het niet toe.

De eerste lessen
De trainster komt Dorien lesgeven; ze krijgt theorie en praktijk. Ze krijgt een huiswerkopdracht en maakt een afspraak voor de volgende les. 
Gandalf, die zo graag en goed apporteerde, pubert en duikt met zijn prooi op de bank. Dorien, een echt mensenmens, groet onderweg iedereen en let dan niet op de hond, die dan niet netjes langs de rolstoel loopt. Ze vindt het moeilijk de mensen te negeren en zich op haar hond te concentreren. Maar, ze maken vorderingen en verliezen hun doel niet uit de ogen.

Verplichte castratie
Er is een ‘maar’: Gandalf, van wie wij zo graag nageslacht hadden, moet volgens de ziektekostenverzekeraars ‘uit oogpunt van hygiëne’ worden gecastreerd. Wat een onzin!! Maar omdat Dorien anders de opleiding niet mag beginnen, moet dat gewoon.

We besluiten sperma af te laten nemen en in te laten vriezen. Gelukkig blijkt de kwaliteit van zijn sperma uitstekend, ondanks dat hij pas 14 maanden is. Heb je een geweldig lieve, gezonde, mooie werkhond, dan wil je die kwaliteiten behouden voor het ras!

Intake maart 2012
Hulphondenschool De CLiCK heeft Gandalf getest of hij inderdaad nog steeds geschikt is te worden opgeleid tot hulphond. Het is een pittige en uitgebreide test, niet alleen qua gedrag, maar ook qua gezondheid. Slechts een op de 3 honden, die vanwege vermoedelijke geschiktheid worden aangemeld, halen de totale test. Gandalf hoort bij deze selecte groep!

Gandalf groeit op

Zondag 4 september
Gandalf mag mee naar de Podengodag bij Sytske en Theo Nijkamp, en Dorien en Fabiënne verwennen Tosca en Buni. Op zo’n dag komen zo’n 40 Podengo liefhebbers bijeen. Zij hebben vaak hun andere honden mee. Dit jaar waren er opvallend veel Longhaired Whippets, want ook Dieter en Renate Dahmen kwamen. Er waren twee soorten races. Bij de eerste race worden de honden in groepjes vastgehouden tot hun mensen hen van de andere kant van het veld roepen. Daar deed Gandalf graag aan mee. Bij de tweede race, een mini-coursing, wordt een stuk plastic aan een draad rondgefietst. Deze jachtvorm is taboe voor Gandalf, die rustig aan de zijlijn toekeek hoe mama en zus zich uitsloofden, en ‘draaier’ Erwin niet te vergeten! de honden hebben urenlang met de andere honden gespeeld en wilden thuis nog maar één ding: slapen!

Zondag 26 juni
Erwin en Carola vieren 15 jaar huwelijk samen met familie en vrienden. De ster van de dag is echter Gandalf, die keurig naast de rolstoel van Dorien loopt en later als ‘accessoire’ met iedereen op de foto gaat…

Thuis is hij soms ondeugend. Hij rent het huis uit als de voordeur openstaat. Hij ‘proeft’ als kunstenaar in de dop van een vulpen en maakt een ‘schilderij’ op de bank en de muur erboven. Dorien en Carola zoeken steun bij elkaar omdat zijn zusje Chica intussen ‘millimeterartiest in snoeren’ is, want zij oefent op de stroomdraad van computer en telefoon en knipt dit in stukjes van exact 3 cm.

Mei en juni 2011
Fabiënne gaat met Carola en Erwin naar de puppyklas van Jeannine Raijmakers. Zij krijgt les van Carola’s lieve en zeer bekwame vriendin Jeannine, en vertelt Dorien wat ze thuis kunnen oefenen. Dorien organiseert enkele keren een taxi zodat ze zelf naar de puppyklas kan. De eerste keer vergeet het bedrijf haar ook weer op te halen en moeten we extra bellen en ruim anderhalf uur wachten tot ze weer naar huis kan. Een andere keer gaat het mis met achteruit de bus uitrijden en krijgt ze een klapband; Jeannine past haar les aan.

Puppytijd

Donderdag 5 mei
Gandalf bleef bij mama Désie tot hij zindelijk was en mee kon lopen naast de elektrische rolstoel. Hij is bij Carola en Erwin opgegroeid tussen de honden en  katten en loslopende kippen en konijnen. Hij gedraagt zich neutraal vriendelijk tegen het kleine spul, nadat hij de eerste keren met hen wilde spelen. Hij is met zijn zusje Chica mee geweest naar de puppyklas bij Jeannine Raijmakers en leerde wandelen naast een kinderwagen. Hoewel Gandalf het eerste jaar nog niet wordt opgeleid als assistentiehond, moet hij net als andere honden worden gesocialiseerd en opgevoed.  Hij moet nu al leren dat mensen leuk zijn, maar zijn Dorien de leukste is. Als toekomstig assistentiehond mag hij geen slechte gewoontes aanleren, zoals jagen, zwemmen, naar andere mensen en honden toe rennen of zichzelf uitlaten.

Vandaag is de grote dag! Eindelijk is het zover! Vanaf nu woont Gandalf bij Dorien en Fabiënne!!  Zij zijn dolgelukkig met zijn komst. Alles staat al weken voor hem klaar: de tuin is veilig afgezet, een nieuwe bench voor de nacht met een heerlijk zacht kleed erin, speelgoed, koekjes. Gandalf heeft samen met Chica weleens een middag bij Dorien en Fabiënne gespeeld. Nu blijft hij met Dorien en Fabiënne achter zonder vertrouwd zusje. Hij lijkt het niet eens vreemd te vinden, en brengt ook de nacht rustig door – bij Dorien op bed.

Woensdag 4 mei
Vandaag heeft mijn contactpersoon de aanvraag voor een haak voor Gandalf’s riem aan mijn rolstoel gedaan.

Zondag 17 april
Vandaag zijn Erwin en ik met Brisa, Désie, Chica en Gandalf naar de Animal Event geweest. Het is heel druk met mensen en andere dieren, en de pups mochten veel spelletjes proberen. Ze waren niet onder de indruk, genoten volop. Moe van alle indrukken konden ze slapen in de benches van vriendinnen Conja en Catja, die er met hun Silken Windhounds en Barsoi waren.

Vrijdag 25 maart
Ik heb het aanmeldingsformulier voor Hulphondenschool ‘De Click’ verstuurd.

Dinsdag 8 maart, puppytest
De pups zijn getest door twee puppytesters van de DRV reddingshondengroep Emergamus. De test vond plaats op vreemd terrein: de open achtertuin van vrienden. Er was veel afleiding: in de aangrenzende straat werd gevoetbald, gejogd en gefietst en vonden grondwerkzaamheden plaats! De testers waren verrast over de goede werkresultaten, al beschikken de herders en retrievers uit werklijnen die zij voor reddingswerk uitzoeken over nog meer capaciteiten. De hondjes zijn stabiel, attent, ontspannen, vriendelijk en mensgericht.

Gandalf mag even rondneuzen, komt direct, kwispelend. Volgt direct, staart beneden de ruglijn. Als hij op de rug wordt gehouden of opgetild, spartelt hij even tegen en ontspant dan. Als hij wordt geaaid, kwispelt hij en springt op. Hij is niet on- of overgevoelig voor een kneepje in de lies. Schrikt licht van een vreemd geluid, herstelt snel. Behandelt een speeltje als buit en brengt het uit zichzelf. Blijft ontspannen staan op een wat wankele tafel. Hij scoort gemiddeld op afhankelijkheid en vrijheidsdrang, kent geen agressie. Hij heeft veel kwaliteiten en is geschikt als assistentiehond, mits hij leert bij je te blijven.

Wanneer Dorien en Fabiënne weer pups komen knuffelen, kan Carola vertellen dat Gandalf gelukkig inderdaad geschikt is als assistentiehond. We zitten aan de grote tafel en ineens roept Carola Gandalf, tilt hem op de tafel, geeft hem een speeltje en vraagt Dorien hem te roepen. Gandalf loopt gewoon over de tafel en brengt haar het speeltje!! Natuurlijk zal hij als hij straks oud genoeg is om te worden opgeleid opnieuw en uitgebreider worden getest, maar dit is veelbelovend. We zijn allemaal supertrots op hem, en al die aandacht en knuffels vindt Gandalf heerlijk!

Maandag 7 maart
Fabiënne mag met Carola mee naar de dierenarts want vandaag krijgt het kleine triootje hun eerste inentingen en een chip. Dat was wel even een klusje voor Fabiënne die ze alledrie in de auto op schoot heeft gehouden en over ze gewaakt heeft als een echte mamma. Ze kwam gewoon ogen en armen tekort.

Zondag 6 maart
De telefoon rinkelt laat in de middag en ik neem op. Carola zegt: ‘Hoi, de pupjes zijn wakker. Kunnen we langskomen?’ Niet veel later stopt hun auto voor onze deur en wat dan volgt is schattig lachwekkend. Carola en Erwin hebben het druk met pupjes en hondenriempjes ontwarren en dan komen de drie dapperen stapje voor stapje voorzichtig en onder aanmoediging van Carola onze voortuin en huis in; dit is helemaal nieuw voor ze. En dan tilt Erwin de kleine Gandalf op en legt hem in mijn nek…hij likt en knuffelt met mij…wat is dat toch heerlijk! Even later zijn ze in de huiskamer heerlijk aan het spelen met een groot touw…geni
eten hoor!

Op zoek naar een hulphond en maatje

Zondag 27 februari
In het besef dat de puppies heel snel groeien en omdat we daarvan eigenlijk niets willen missen besluiten we om vandaag ook weer op visite te gaan bij Erwin en Carola. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de afgelopen week veel aan Gandalf heb gedacht. Zo’n hond als hij zal kunnen opgroeien tot prima hulphond. Maar ja, die gedachte moet ik maar snel van me afzetten want St. Hulphond heeft natuurlijk eigen gefokte hulphonden die al een jaar in een pleeggezin hebben gezeten. Ze zullen vast denken dat ik er erg excentrieke ideeën op na houd om mijn voorliefde van Whippets naar voren te brengen.

Al pratend met Carola en Erwin kom ik erachter dat in Amerika Langharige Whippets assistentiehond zijn en in Duitsland een Whippet als hulphond functioneert. Ineens komen nog meer mogelijkheden naar voren, wanneer Carola mij vertelt dat hulphondenschool ‘De Click’ werkt met allerlei rassen, zelfs met honden uit het asiel. Mijn gedachten spoken razendsnel door mijn hoofd; ‘sinds ik gemeenteraadslid ben geworden krijg ik een vergoeding waarvan ik Gandalf best kan betalen, een hulphond is vast belasting aftrekbaar, mijn leven wordt er alleen maar gemakkelijker op, ik heb het hele traject dat ik zal moeten doorlopen er ook echt voor over, Gandalf zal een enorme verrijking van ons leven zijn, ook voor Fabiënne zou hij dingen kunnen oprapen en aangeven.’

En dan, dan… spreek ik het voorzichtig uit; ‘Carola en Erwin uhmmm…uhhh eigenlijk wil ik heel graag Gandalf van jullie kopen om hem op te leiden tot mijn hulphond.’ Hun reactie was zo warm en zo lief. Het bleek dat zij al met elkaar een wensdroom hadden uitgesproken en die was hetzelfde als de mijne: Gandalf krijgt een heel speciaal en liefdevol leven…een leven als hulphond waarbij Gandalf zelf ook een leventje krijgt als God in Frankrijk. Wij gaan ervoor! Niet veel later heb ik Myrthe al aan de telefoon van de hulphondenschool. Ze is erg deskundig en met haar lieve stem legt ze mij de te volgen procedure uit. Ik heb er zin in!

Zondag 20 februari
Fabiënne en ik zijn in een jubelstemming want we mogen eindelijk op bezoek bij onze lieve vrienden Erwin en Carola om de drie weken oude Langharige Whippet pups te knuffelen. Nauwelijks binnen zien we ze al liggen in de grote bench…drie hele mooie schattige pups in drie totaal verschillende kleuren, wat mooi! Even later zitten Fabiënne en ik in een soort liefdevolle omhelzing met een puppy. Fabiënne heeft het mooie zwarte reutje op schoot die haar steeds likt en ondeugend in haar oor knabbelt. Ik kan gewoon mijn oren niet geloven wanneer Carola vertelt dat er zich nog steeds geen koper heeft gemeld voor dit reutje met de prachtige naam Gandalf. Hij is zo mooi, lief, wijs en alert. Ik ben echt helemaal weg van hem. De naam Gandalf komt trouwens uit de film ‘Lord of the Rings’ en daarin is Gandalf de goede tovenaar met de stok en het lange witte haar.

Februari 2011
Ik heb een bevestiging gekregen van mijn aanvraag voor een hulphond. In de brief stond dat de aanvraag voor een hulphond niet compleet is zonder een rapport van een ergotherapeut. Dus probeerde ik een afspraak te regelen in het St. Radboud ziekenhuis. Daarvoor moest mijn huisarts eerst een machtiging invullen die ik vervolgens weer moest opsturen naar de afdeling ergotherapie. Ik kreeg vervolgens een telefoontje: 10 maart a.s. kan ik naar de ergotherapeut.

Woensdag 12 januari
Fabiënne en ik moeten naar de schoenmaker in de St. Maartenskliniek. We nemen de Stadsregio deeltaxi. Als ik voor mijn deur de taxi in rijd, denk ik: “hee wat leuk, er zit al een mevrouw met een bijzondere hulphond in de taxi…een Border Collie.” We  raken gezellig aan de praat. Haar Bordercollie blijkt een Friese Stabijhoun te zijn en heeft intussen zijn hoofd op de schoot van Fabiënne gelegd (ook al zo’n dierenmagneet), maar Fabiënne aait hem niet want ze weet dat dit niet is toegestaan bij hulphonden. Dat kost haar veel moeite. Ik zie haar regelmatig verontschuldigend naar die lieve hond kijken en op haar lip bijten.

De mevrouw vertelt mij over haar hond, dat hij eigenlijk was afgekeurd, dat hij voor haar de gordijnen open en dicht doet, de was uit de wasmachine haalt, deuren opent, alles opraapt. En prompt valt de inhoud van haar handtasje op de grond van de rolstoelbus. Het is echt ongelooflijk te zien hoe gefocust haar hond daarop reageert en direct begint met het oprapen en aangeven van haar spullen. Ik kijk er totaal verwonderd naar. De hond krijgt als beloning een klein hondensnoepje.  Zij vertelt mij ook dat er momenteel veel honden worden opgeleid tot hulphond. Daarom heb ik dus ook, een paar dagen later, de aanvraag toch maar wel ingestuurd.

Januari 2011
In het dorp kwam ik een mevrouw tegen met een zwarte jonge labrador in opleiding voor St. Hulphond. En aangezien ik blijkbaar een soort van magnetische aantrekkingskracht heb voor dieren, sprong hij (of zij) meteen vrolijk op mijn schoot. En zodoende kwamen wij in gesprek over het aanvragen van een hulphond. Het heeft me echt aan het denken gezet.

Daisy

Mijn lieve hond Daisy is een kruising met een Whippet. Daisy heeft het karakter van een Whippet, ze kan namelijk knuffelen als de beste. Ze is een echte lieverd en met haar 17 jaar hoogbejaard. Dus ik weet dat ik realistisch moet zijn en in moet zien dat ze misschien niet zo lang meer heeft. Nadat ik Daisy 11 jaar geleden uit het asiel haalde, leerde ik haar dingen voor me op te rapen, en ze heeft me zolang ze kon goed geholpen. Wat ik ontzettend mis, is dat ik geen lange wandelingen met Daisy meer kan maken. Ik loop daardoor mijn sociale contacten onderweg mis met bijvoorbeeld andere hondenliefhebbers.

Sinds een paar maanden heb ik in mijn boekenkast de aanvraagformulieren liggen van Stichting Hulphond voor een hulphond. Maar ik had ze nog steeds niet opgestuurd. En dat had ik bewust niet gedaan omdat ik aan de ene kant verdriet voel om de gedachte dat ik al met de ‘volgende’ hond bezig ben. Dat voelt zo rottig tegenover mijn huidige trouwe viervoeter.  En aan de andere kant had ik dat nog niet gedaan omdat er ook bepaalde aspecten hangen aan St. Hulphond die mij helemaal niet aanstaan. En dat zijn:

  1. Er wordt niet ‘gewerkt’ met mijn favoriete ras de Whippet.
  2. De hulphond mag niet geaaid worden door anderen.
  3. Aanstaande hulphonden gaan eerst 1 jaar naar een gastgezin terwijl ik zelf prima in staat ben een hond op te voeden en zo ontzettend kan genieten van een jonkie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *