Vaccinaties en meer

(Je bevindt je in het submenu van ‘LHW’, in het onderdeel ‘Gezondheid’)

Vaccinaties

Volgens de laatste inzichten is het onverstandig elk jaar overal tegen te enten. Het blijft volgens dierenartsen belangrijk dat de hond volgens een terugkerend schema wordt geënt. Echter, onder andere de voorzitter van de Britse Veterinaire Associatie BVA stelt dat ook dit niet nodig is. Als de hond voldoende buiten komt en met andere honden omgaat, bouwt hij een goede weerstand op. Onze baby’s worden ook maar één keer geënt. Voor de hond zou een enting met tien weken en een enting met een jaar zou genoeg zijn. Onder de tien weken kan het voorkomen dat het immuniteitssysteem nog onvoldoende ontwikkeld is om de enting effectief te kunnen verwerken. Om de pup, die met acht weken vaak al naar een nieuw gezin gaat, een goede start te geven, wordt deze toch vaak jonger al geënt.

Wetenschappers zeggen allang niet meer dat vaccinaties nooit nadelige gevolgen hebben. Zij kunnen de oorzaak zijn van chronische storingen van het afweersysteem, de luchtwegen en het maag-darmkanaal, kwaadaardige tumoren, degeneratieve –  en bloedziekten, die maar moeilijk te behandelen zijn. Soms ontwikkelt de hond als ent reactie een grote pijnlijke open wond, die zorgvuldig moet worden behandeld en zo’n twee maanden nodig heeft om te genezen. Sommige rassen lijken gevoeliger te zijn voor ent reacties of storingen van het immuunsysteem.

Onderzoek toont aan dat men ook minder vaak kan vaccineren zonder dat de bescherming onvoldoende wordt. Hierbij wordt uitgegaan van de besmettingskans, hoe agressief het virus is en de gezondheid en leeftijd van de hond. Daarnaast moet drie tot zes weken worden bijgehouden of er een reactie optreedt, en mag drie tot zes weken voor en na een homeopathische behandeling niet worden gevaccineerd. Voorbeeld vaccinatie schema’s staan onder de link: WHGdierenartsen

Wij vinden het belangrijk onze honden op de juiste wijze te vaccineren. Vaccinaties voorkomen veel (dodelijke) virusinfecties, waar niets aan te doen is als de ziekte uitbreekt. Overigens kan het dier alsnog een milde vorm van de ziekte krijgen.

CEA: Collie Eye Anomalie

Omdat de Longhaired Whippet ook wat Collie of Sheltie bloed heeft, test een aantal fokkers bij voorbaat hierop; de gegevens worden verzameld om te zien of ons ras CEA heeft. CEA is een aangeboren afwijking waarbij het netvlies, het vaatvlies en de oogzenuw betrokken kunnen zijn. Onderdelen van het oog kunnen meer of minder zijn aangetast, waardoor de hond meer of minder gezichtsvermogen kwijt is. CEA kan het best worden vastgesteld bij pups van zes tot negen weken. CEA wordt niet erger met de jaren, en omdat het tapetum en pigment zich nog ontwikkelen, kunnen zij bij oudere dieren vaak de afwijking(en) maskeren. Er bestaat nog geen behandeling voor aangetaste dieren. Wel is er een DNA test. CEA vererft recessief, dus wanneer een van beide ouderdieren CEA vrij is, zijn de nakomelingen hooguit dragers, die nergens last van hebben. Zouden twee dragers worden gecombineerd, dan kunnen er naast vrije en dragende ook aangetaste nakomelingen worden geboren.

Castratie en sterilisatie

Sterilisatie betekent het onderbreken van een deel van het voortplantingsorgaan: het afbinden van de eileiders of zaadleiders. Huisdieren worden zelden gesteriliseerd; wil je een echte sterilisatie, vraag daar dan nadrukkelijk naar. Bij de teef praat men gewoonlijk van sterilisatie, terwijl zij wordt gecastreerd. Castratie betekent het weghalen van de baarmoeder van de teef of de testikels van de reu. De hormoonhuishouding wordt zo blijvend verstoord.
In de Verenigde Staten denkt de dierenbescherming het zwerfhondenprobleem op te lossen door vroeg te castreren en denken sommige fokkers zo te voorkomen dat hun honden in de broodfok terecht komen. Beiden laten de dieren soms zelfs castreren voor zij met acht weken naar een nieuw tehuis gaan, anders voor de eerste loopsheid. Hierdoor weten wij meer van de voor- en nadelen van castratie.

Nadelen:
Ook bij zogenaamde routine operaties kan een hond sterven. De operatie kan niet meer ongedaan gemaakt worden. 1 op de 2 honden wordt te dik en heeft meer honger, ook omdat de schildklier langzamer gaat werken, en krijgt sneller artrose, huidklachten en narcoseproblemen. 1 op de3 teven en 1 op de 10 reuen kunnen binnen 2 jaar tijdens de slaap hun plas niet meer ophouden zonder medicijnen. 1 op de 2 teven en 1 op de 3 reuen met lang haar krijgt een dikkere, zachtere, krullende vacht die moeilijker is te verzorgen en verhaart voortdurend. Zij krijgen ook sneller last van allergie.
Teven worden onzekerder, agressiever en slomer. Bij jong geholpen teven kan de onderontwikkelde vulva huidontstekingen geven. Het beenmerg maakt minder bloedplaatjes aan waardoor ook de bloedstollingfunctie kan verminderen. Soms kan niet al het eierstokweefsel worden verwijderd, en kan de teef toch min of meer loops worden, zelfs blijven.
Onzekere reuen kunnen nog onzekerder en agressiever worden. Soms moeten zij zich, omdat zij niet voor vol worden aangezien, rijgedrag van andere reuen laten welgevallen, terwijl eigen dominantie streven en rijgedrag intact blijven.

Voordelen
De teef wordt niet meer loops of schijndrachtig en kan geen baarmoederontsteking krijgen. Intacte teven lopen een risico van 8%. Bij teven die uiterlijk voor de vierde loopsheid zijn geholpen, is de kans op kwaadaardige melkkliertumoren 0,01 tot 0,15 % in plaats van 0,2 tot 1,8 %. Deze ontwikkelen zich overigens meestal pas als de teef tussen de 10 en 15 jaar is. Er is minder kans op suikerziekte.
Van de zeer dominante of hypersexuele reuen wordt 33 % rustiger. 50 % heeft minder voorhuidontstekingen. Overigens hebben maar weinig reuen regelmatig een voorhuidontsteking.

Loopsheid
Dit is een natuurlijk verschijnsel dat zorgt voor de overleving van de soort. Wie kiest voor een dier, hoort daar eventuele ongemakjes bij te nemen. Castratie (amputatie) zonder medische indicatie tast de integriteit van het dier aan. Wie coupeert (amputeert) de staart van de hond omdat hij een kopje van tafel zwiept? Nou dan! Injecties tegen de loopsheid geven bij langdurig gebruik bijwerkingen.

Schijndracht
Dit is een natuurlijk verschijnsel dat de overlevingskans van de wilde roedel vergroot. Men denkt dat het bij de huishond de kans op kwaadaardige melktumoren vergroot. Schijndrachtige teven zitten vaak niet alleen hun omgeving maar ook zichzelf in de weg, maar meestal is er goed iets aan te doen. Slanke honden die veel beweging krijgen, hebben er minder last van.

Medische indicatie voor castratie
Baarmoederontsteking, onbehandelbare schijndracht, suikerziekte bij de teef, hypersexueel gedrag bij de reu, prostaatproblemen, testikeltumoren.

Meer lezen?
Volg de link: WHGdierenartsen

Ga terug naar het submenu onder de link: LHW
Ga terug naar het submenu onder de link: Gezondheid